Montcornet 10 September

Vanmorgen om 5.45 uur opgestaan. Ik had heel slecht geslapen.
Het was een mooie plek, maar er hing een negatieve uitstraling waar ik m’n vinger niet op kon leggen, dat heb ik soms. 
Ik dacht hier moet ik snel weg, en na het ochtend ritueel poepen piezen pijpje opsteken en Alpha uitgelaten te hebben gingen we om 6.45 uur op rit richting Pays-bas.  
Om tien uur reden we in de omgeving van Maastricht, maar die Belgen die kunnen er wat van. De wegen zijn ronduit verschrikkelijk van een tweebaans snelweg rijd je ineens in een dorp waar je maar 30 kilometer mag rijden met als gevolg een file van hier tot Brussel zullen we maar zeggen. Erg veel werkzaamheden aan de wegen, maar uiteindelijk kwam ik in Nederland en zodra je het bord ziet, merk je het ook want de wegen hier zijn zoveel beter, mede mogelijk gemaakt door de wegenbelasting (als ik het goed heb🤣)

Een paar tussenstops gemaakt om de benen te strekken maar ook omdat ik denk dat schokbrekers stuk zijn, het stuur trilt en de hele camper wipt op en neer sinds ik door België ben gereden.

En natuurlijk ook omdat Alpha hier en daar een boom of een lantaarnpaal moest impregneren. 

Rond 14.15 uur reed ik na 464 kilometer te hebben gereden thuis het pad op. Zo heerlijk om weer in dit platte landschap te rijden, nu weet ik weer waarom ik hier woon en waardeer ik het nog meer.
De Ardennen kunnen me gestolen worden, ik heb geen behoefte om ‘s morgens de pruimen te moeten laten staan en met samen geknepen billen in de auto te zitten omdat er weer een talud  of afgrond voorbij zoeft. 

Oh ja, dan de bloopers van dit geheel zal ik ook nog even noemen. 

Tijdens het maaien ging ik met de zitmaaier onder de notenboom door waardoor een tak achter m’n oor gleed en een van m’n gehoorapparaten weg schoot, dat was schrikken, zeker als je bedenkt dat één gehoorapparaat €2250,00 kost. De de maaier uitgezet en op zoek en gelukkig gevonden (heel)

Ook reed ik met de zitmaaier zonder goed op te letten over de elektriciteitskabel van de camper, maar deze lag er al een aantal dagen waardoor de maaier er gelukkig gewoon overheen ging, ook nog heel.

En dan was er de reuzenbovist, die veroorzaakte bij mij een dikke tong. Niemand had klachten, alleen ik, wellicht ben ik niet uit het juiste hout gesneden, maar m’n tong is ook weer oké.

Terug kijkend heb ik met veel plezier bij Honorine en Derk-Jan doorgebracht.

Ik zal vooral de gezelligheid en het heerlijke eten missen.

Dank jullie wel voor de gastvrijheid

En ik vergat nog te zeggen dat toen ik thuis kwam de buurvrouw Johanna aan kwam met een doos eieren en een bos lampion bloemen uit eigen tuin.

Johanna bedankt voor het bewaken van m’n huis en het verzorgen van de vissen in de vijver.